Jolanda de Witte is maandagavond 1 juli geïnstalleerd als burgemeester van Albrandswaard. Dit gebeurde op het Kasteel van Rhoon onder het toeziend oog van leden van de gemeenteraad, de wethouders, de commissaris van de Koning Jaap Smit, de kabinetschef mevrouw Hilgersom en andere genodigden.

In haar toespraak ging Jolanda de Witte in op de identiteit van Albrandswaard. ,,Een gemeente met een eigen identiteit, een eigen wil, die belang hecht aan het behoud van dit prachtige gebied. Ook als er opgaven liggen op het gebied van wonen en werken. Een gemeente die beseft dat je samen verder komt dan alleen en die actief samenwerkt.”

Daarbij sprak zij over samenwerking binnen en buiten de gemeentegrenzen. ,,Ik ben onder de indruk van het aantal vrijwilligers en vrijwilligersorganisaties dat actief is in de gemeente. Het is mooi om te zien hoe inwoners zich inzetten voor elkaar. Een sociale samenhang die we moeten koesteren.”

Ervaring en betrokkenheid

De nieuwe burgemeester zei voor Albrandswaard ervaring en betrokkenheid te brengen. ,,Ik hoop in Albrandswaard een samenleving te ontmoeten waarin we samen de uitdagingen op het gebied van wonen, werken en recreëren, het behoud van het groene karakter in de verstedelijkte omgeving en het behouden van de sociale samenhang in de drie kernen aangaan. Samen maken we het verschil.
Als uw burgemeester van uw gemeente zal ik er zijn voor u in tijden van voorspoed en ook in tijden van tegenspoed.”

Kennismaken

Jolande de Witte hoopt de komende tijd Albrandswaard beter te leren kennen. ,,Naast de bezoeken die ik zelf breng, nodig ik inwoners en maatschappelijke organisaties graag uit om zelf initiatief te nemen. ,,Als u mij graag iets wilt laten zien wat u de moeite waard vindt of wat u bezighoudt, nodig mij dan uit. Ik kom graag naar u toe.”

Voorstellen

Jolanda de Witte kijkt er naar uit u in de komende periode ergens in de gemeente te ontmoeten. In onderstaande video stelt ze zichzelf alvast aan u voor.

Installatietoespraak

Hieronder kunt u de installatietoespraak van burgemeester Jolande de Witte lezen.

Geachte commissaris, mevrouw de kabinetschef, leden van de vertrouwenscommissie, leden van de gemeenteraad, collega burgemeesters, overige aanwezigen.

Dank voor het vertrouwen dat u in mij stelt! Mijn grote dank gaat ook uit naar Zijne Majesteit de Koning en Hare excellentie Kajsa Ollongren als minister van Binnenlandse zaken die de voordracht van u als gemeenteraad met een koninklijk besluit hebben bekrachtigd.

Dank ook aan alle mensen die betrokken zijn geweest bij de voorbereidingen  voor deze mooie en bijzonder avond.

Een paar mensen wil ik apart noemen:

Thomas van der Knaap als voorzitter van de vertrouwenscie heb jij op een uitstekende wijze de leiding gehad over het selectieproces. De gesprekken verliepen voortvarend en ongedwongen onder jouw leiding maar zeker niet vrijblijvend.  Er werd stevig doorgevraagd op de minder sterke kanten, maar ook op de burgemeester als mens. Dank Thomas en leden van de vertrouwenscie voor dit vlekkeloos verlopen proces.

Burgemeester van Ridderkerk Annie Attema, dank voor uw mooie woorden van welkom. Wij hebben elkaar al eerder persoonlijk leren kennen; ik toen nog in mijn rol als wethouder. Wij delen dezelfde gedrevenheid om burgemeester te zijn van en voor alle inwoners. Ik zie er dan ook naar uit om als BAR gemeenten  te mogen samenwerken met u en burgemeester van Belzen.

Burgemeester van Westvoorne Peter de Jong, ook wij hebben elkaar eerder ontmoet in Rockanje toen wij als college van Zwijndrecht daar voor een tweedaagse verbleven. Fijn om elkaar nu te ontmoeten als collega burgmeesters en lid te mogen zijn van deze burgemeesterskring.
Marco Goedknegt, dank voor het waarnemerschap als loco burgemeester de afgelopen twee weken. Fijn om jou en de andere collegeleden al te hebben mogen ontmoeten. Tot mijn vreugde ook hier een klik. Pragmatische collega’s, voorvarend, niet praten maar doen met het hart op de goede plaats. Dames en heren dat gaat goed komen onze samenwerking.

Mario Bianchi, vicevoorzitter van de raad. Dank voor het voorzitten van deze bijzonder raadsvergadering en het in goede banen leiden van dit proces. Mario, een zeer ervaren raadslid dat goed zichtbaar is in de samenleving. Toen ik kort na mijn voordracht met Frits over de Albrandswaardsedijk fietste kwamen we direct Mario tegen. Hij overigens in de auto.

Geachte aanwezigen, familie, vrienden, andere genodigden, fijn dat jullie hier kunnen zijn bij deze heel bijzondere avond.
Ik vind het bijzonder eervol om het ambt van burgemeester Albrandswaard te mogen aanvaarden. Ik verheug mij erop en zal mij met hart en ziel inzetten als uw burgemeester!

Waarom Albrandswaard

Ik heb de gemeente Albrandswaard leren kennen als een prachtige groene gemeente, met een historisch dorpskarakter. Een rustpunt midden in de dynamiek van de grootstedelijke omgeving in de Randstad. Een mooie woon- en leefomgeving met een prachtig buitengebied en een goede verbinding naar de stad Rotterdam. Een gemeente waarvan een van de kernen zelfs het onderwerp vormt van de bestseller van Jan Brokken “De vergelding”.

Een gemeente met een eigen identiteit, een eigen wil, die belang hecht aan het behoud van dit prachtige groene gebied. Ook als er opgaven liggen op het gebied van wonen en werken. Een gemeente die beseft dat je samen verder komt dan alleen en die actief samenwerkt, niet alleen in de BAR regio, maar ook in de veiligheidsregio Rotterdam Rijnmond. Verdere samenwerking met andere gebieden sluit ik niet uit, als dit leidt tot meerwaarde voor onze gemeente.
Ik ben onder de indruk van het aantal vrijwilligers en vrijwilligersorganisaties dat actief is in de gemeente. Ik wil dan ook graag nader kennismaken met al die initiatieven. Mooi om te zien hoe inwoners zich inzetten voor elkaar. Een sociale samenhang die we moeten koesteren.

Albrandswaard is voor mij en mijn echtgenoot Frits al jaren een vaste stopplaats op onze vele fietstochten. Ons favoriete plekje is aan de Oude Maas tussen de golfbaan en de grens met Barendrecht. U kent die plek misschien, waar die bankjes staan. Wat is er mooier dan aan de slag te gaan in zo een gemeente!

Wat voor mens ben ik als uw burgemeester

Ik zal een jaar of zeven geweest zijn toen ik op zoek ging naar de baas van de wereld.  Er waren in die tijd op televisie reportages over de hongersnood in Biafra en de beelden op televisie van kinderen met hongerbuikjes maakten op mij diepe indruk. Naast allerlei geldinzamelacties verzamelden wij op school ook kleding en spelletjes. Maar ik maakte mij er zorgen over of dat wel genoeg was. Ik wilde tegen de baas van de wereld zeggen dat ik het zo zielig vond en dat hij of zij er iets aan moest doen. Mijn teleurstelling was groot toen die baas niet bleek te bestaan. Er was niemand die ik kon vragen dit op te lossen. Hoe moest het dan goed komen? Daar had ik toentertijd toch wat slapeloze nachten van.

Toch is dit achteraf gezien een van mijn drijfveren  om actief te zijn voor onze samenleving en in het openbaar bestuur. Als er geen baas van de wereld is, dan moeten we het samen doen. Samen aan de slag voor onze gemeenschap als inwoners, de gemeenteraad, college en maatschappelijk organisaties. Dat is wat mij drijft in het burgemeesterschap.

De sterke betrokkenheid bij de samenleving heb ik altijd gevoeld en komt terug de keuzes die ik in mijn leven heb gemaakt.

Ik ben dochter van een Amsterdamse vader (van inmiddels 89, hij zit hiervoor) en Voorburgse moeder, zij is ruim 17 jaar geleden al overleden.

Toen mijn vader een mooie baan (met huis erbij) kon krijgen bij de ENCI in Maastricht, trouwden zij en verhuisden daarnaar toe. Mijn broer Sander en ik zijn daar allebei geboren.

Toen de ENCI een aantal jaren later een nevenvestiging in Europoort begon, de Robur, ging mijn vader daar naar toe om te helpen die fabriek op te zetten. Mijn moeder, broer en ik verhuisden mee naar het westen. Aanvankelijk woonden wij in Brielle en later betrokken we een huis in Rozenburg. Mijn middelbare schooltijd heb ik doorgebracht op het gymnasium in wat toen was de Rijksscholen gemeenschap in Brielle en  nu het Maerlantcollege heet.

Wij waren een sportief gezin, en dat sportieve heb ik nog!

Als gezin brachten wij hele dagen op de tennisbaan door. Mijn moeder smeerde brood voor tussen de middag en de thermoskannen thee en melk gingen mee de baan op.
Mijn broer en ik gingen vanzelfsprekend net als mijn ouders ook tennissen en toen bleek dat ik het zelfs vrij goed kon reisde ik de eilanden in de buurt af om toernooien te spelen. Zo speelde ik ook diverse malen in Rhoon en Poortugaal. Ik won nogal wat prijzen en mijn moeder vond dat ik mij daardoor niet beter moest gaan voelen dan andere mensen. Doe maar gewoon dan doe je gek genoeg was haar motto. Ik ben dan ook benieuwd wat ze van deze avond zou vinden.

Na de middelbare school wilde ik een studie gaan doen waarmee ik iets met en voor mensen kon doen. Ik ben gestart met geneeskunde maar kwam tot de conclusie dat er in die studie te weinig aandacht voor de mensen was en teveel nadruk lag op het stellen van de diagnose. Ik wilde juist meer met  mensen bezig zijn en besloot te stoppen met geneeskunde om sociologie te gaan studeren. Dit tot ontsteltenis van mij ouders overigens. Zelfs de plaatselijke huisarts werd ingeschakeld om mij te weerhouden te stoppen omdat, zoals hij toen zei, het later echt leuker zou worden.
Uiteindelijk ben ik afgestudeerd in de  bedrijfssociologie. Ik kon in de sociologie mijn betrokkenheid met de samenleving kwijt die ik bij geneeskunde miste. Overigens haast ik mij wel te zeggen dat er heel veel goede artsen zijn en dat ik er zelfs met een ben getrouwd!
Ik  studeerde af in 1982, hetzelfde jaar waarin ik trouwde met de liefste man van de wereld en mijn maatje Frits. Samen hebben wij twee geweldige zoons Jeroen en Christiaan en inmiddels ook een schoondochter in spe Anne Jet. Allebei de jongens zijn bijna klaar met hun studie in Rotterdam. Al duurt dat bijna al even….
Ik vertelde u al dat Frits en ik actieve fietsers zijn en van ons tweeën ben ik wel de fanatiekste sporter. Elke dag rond een uur of zeven ga ik voor het werk een uurtje zwemmen, hardlopen of fietsen. Zo kan ik ontspannen en fris de dag beginnen. Samen wandelen we graag in het groen en gaan we geregeld naar het theater.
In het jaar 1982 ben ik begonnen aan mijn eerste baan, als organisatieadviseur op het ministerie van Financiën.
In de jaren erna ben ik overgestapt naar KPN en via een management development traject ook in leidinggevende functies terecht gekomen. Ik heb 8 jaar bij KPN gewerkt en ook de privatisering van het toenmalige staatsbedrijf PTT Telecom mogen begeleiden.

Tot 2014  ben ik ca 25 jaar bestuurder en directeur van diverse zorgorganisaties geweest zoals het CIZ, centrum indicatiestelling zorg, de jeugdgezondheidszorg en de bedrijfsgezondheidszorg.
Ik heb in die jaren geleerd dat als je iets wilt bereiken je dat alleen samen kunt doen. Alleen ga je sneller, maar samen kom je verder.

In de rol van zorgbestuurder ben ik steeds op zoek geweest naar wat de omgeving van ons  vraagt en hoe we samen  (medewerkers, cliënten en andere partners) hier invulling aan kunnen geven. Dit vanuit een oprechte belangstelling in elkaar. Wat drijft de ander. Belangrijk in de zorg vind ik dat we de uniekheid van ieder mens moeten willen blijven zien.

Dit vanuit het besef hoe het voelt afhankelijk te zijn als je zorg nodig hebt. Zorg dat mensen, cliënten, niet vermalen worden in onze systemen en protocollen.

In 2014 heb ik de overstap gemaakt naar het openbaar bestuur en ben ik wethouder geworden in de gemeente Zwijndrecht.  Dit na een heuse sollicitatieprocedure! Zwijndrecht kent namelijk geen coalitie model, maar werkt met een raadsbreed programma. Alle partijen die dit programma onderschrijven kunnen dan kandidaat wethouders aandragen, de kandidaat solliciteert en een selectiecommissie kiest de kandidaat op kwaliteit. Ik heb de overstap gemaakt om vanuit deze rol de regierol van gemeenten te kunnen invullen in het sociaal domein.

Ik wil(de) het verschil kunnen maken voor inwoners.

Met de portefeuille Jeugd, WMO, onderwijs, gezondheid Sport en cultuur is het gelukt activiteiten op het gebied van preventie te verbinden. Er is samengewerkt, organisaties en mensen zijn met elkaar verbonden. Dit om zorg te dragen voor een samenleving waarin iedereen mee kan doen. En als dat niet lukt, de overheid zorg draagt voor ondersteuning.

Ik neem mee naar Albrandswaard

Ik breng u mijn ervaring en betrokkenheid. Ik hoop in Albrandswaard een samenleving te ontmoeten waarin we samen de uitdagingen op het gebied van wonen, werken en recreëren, het behoud van het groene karakter in de verstedelijkte omgeving en het behouden van de sociale samenhang in de drie kernen aangaan. Samen maken we het verschil.

Als uw burgemeester van uw gemeente zal ik er zijn voor u in tijden van voorspoed en ook in tijden van tegenspoed. Als voorzitter van het college en van de gemeenteraad zal ik mij inspannen om te zorgen dat bij de besluiten over onze gemeente goed rekening wordt gehouden met de verschillende belangen. Dat er samengewerkt worden met inwoners, onze maatschappelijke partners van de woningcorporatie, van zorginstelling tot sportvereniging.

Samenwerken is meer dan samen dingen doen. Samenwerken is geïnteresseerd zijn in elkaar en in elkaars belangen. Zo kom je samen verder dan alleen.

Als verantwoordelijke voor de openbare orde en veiligheid span ik mij samen met onze partners zoals brandweer, politie maar ook de wijkpreventie in om de veilige Albrandswaardse mooie woon- en leefomgeving te behouden.
Als lid van de regionale samenwerkingsverbanden zal ik de belangen van onze gemeente goed in het oog houden.

Nadere kennismaking

Ik wil de komende tijd Albrandswaard beter leren kennen en naast de bezoeken die ik zelf breng nodig ik inwoners en maatschappelijke organisaties graag ook uit om zelf initiatief te nemen. Als u mij graag iets wil laten zien wat u de moeite waard vindt of wat u bezig houdt, nodig mij dan uit. Ik kom graag naar u toe.

Er zal ook een filmpje  op de website te zien zijn waarin ik de uitnodiging herhaal voor alle mensen die hier vanavond niet kunnen zijn.

In ieder geval ontmoeten we elkaar misschien bij een kopje koffie op 10 juli, dan komt het hele college naar alle drie de kernen toe.

Tot slot nogmaals dank voor het vertrouwen!