Meten is niet altijd weten

Cijfers geven altijd een indruk van objectiviteit en betrouwbaarheid. Toch kunnen ze ook een vertekend beeld geven. Zo was ik laatst verbaasd dat onze mooie gemeente volgens het AD in de top 100 staat van onveilige gemeentes. En dan wil je toch weten waar die cijfers op gebaseerd zijn.

Om tot een volgorde te komen hanteert het AD een eigen berekeningsmethode. Daarbij tellen bepaalde misdrijven zwaarder dan andere. De berekening gebeurt op een uniforme dus gelijke manier voor alle gemeenten. Maar zonder rekening te houden met specifieke situaties in een gemeente.

Wij hebben bijvoorbeeld twee bijzondere locaties waardoor we afwijken van het gemiddelde. De ene is het Delta, de ander is De Kijvelanden met een tbs-afdeling. Achter de gesloten deuren van die tbs-afdeling is een aantal maanden geleden nog bruut een personeelslid van zijn leven beroofd door een patiënt. Een afschuwelijke gebeurtenis met heel veel impact voor de familie en het personeel. Ook mij heeft het erg aangegrepen.

Navraag bij de politie levert op dat relatief veel bedreigingen en andere geweldsdelicten gebeuren achter de poorten of op het terrein van deze twee instellingen. Dat betreft vaak delicten tussen patiënten onderling of tegen het personeel. Wij - gemeente en politie - vragen expliciet om elke keer hiervan aangifte te doen. Dat helpt de politie en de instellingen om de omvang en aard ervan in kaart te brengen en adequaat op te kunnen treden. Deze getallen tellen echter wel zwaar mee in de AD Misdaadmonitor.

Van deze zware misdaden merken wij - op wat extra sirenes en hulpvoertuigen na - niet echt veel. Ons veiligheidsgevoel in de dorpen wordt er wel door beïnvloedt; de feitelijke veiligheidssituatie in de dorpen niet. Die is er over het geheel gezien sinds 2014 elk jaar steeds op vooruit gegaan. Maar elke misdaad is er een te veel.

In 2014 kwam ik voor het eerst in aanraking met de AD Misdaadmonitor. Toen kreeg ik vragen over de enorme toename van auto-inbraken in 2013 ten opzichte van 2012. Dat aantal was in 2013 weer terug op het niveau van 2011. De grote daling in 2012 was eigenlijk de uitzondering, veroorzaakt door de gedeeltelijke afsluiting van de Groene Kruisweg. Het dorp was minder toegankelijk en daarmee minder aantrekkelijk voor het dievengilde. Ook een lokale situatie waar de Misdaadmonitor geen rekening mee hield.

Veiligheid laat zich dus zeer slecht meten met een uniforme meetlat. Een veilige leefomgeving maken we zelf; door in onze gemeenschap alert te zijn, elkaar te steunen en 112 te bellen bij een verdachte situatie of het signaleren van een verdacht persoon. Doen! Want een hechte en oplettende gemeenschap is niet aantrekkelijk voor mensen met kwaad in hun zin.