Nieuwjaarstoespraak burgemeester Hans Wagner

Dit item is verlopen op 10-02-2017.

Burgemeester Hans Wagner heeft maandag 9 januari 2017 tijdens de nieuwjaarsreceptie in het gemeentehuis in Poortugaal zijn nieuwjaarstoespraak gehouden.

Geachte dames en heren,

Welkom in het gemeentehuis van Albrandswaard. Fijn dat u de moeite neemt samen met ons stil te staan bij de start van een nieuw jaar.

Allereerst mijn dank aan de hulpdiensten - brandweer, politie en ambulancediensten - alsmede aan de gemeentelijke diensten: de BOA’s en de ambtenaren die aan de voorbereiding van en tijdens de jaarwisseling hebben gewerkt. Maar vooral dank aan de gemeentelijke buitendienst die op 1 januari meteen aan het opruimen was. Dank ook aan de medebewoners die hun eigen vuurwerkresten opruimden, soms nog in dezelfde nacht. En natuurlijk dank aan de buurtpreventie die ons heeft geholpen bij de voorbereidingen.

Elk jaar opnieuw hopen we dat het feest van de jaarwisseling rustig gaat verlopen. En toch raken telkens weer mensen gewond en worden onze hulpdiensten belaagd. Gelukkig niet in onze gemeente, maar wel op veel te veel andere plaatsen in ons land. Ik vind dat heel erg jammer. We zouden er toch in moeten slagen dit mooie feest te kunnen blijven vieren zonder die buitensporig hoge maatschappelijke kosten die daar elk jaar tegenover moeten staan. Zonde en onbegrijpelijk.

Dames en heren.
Graag wil ik met u vooruit kijken - en kort ook even terugblikken - en daarbij ingaan op onze saamhorigheid en onze verscheidenheid. Ogenschijnlijk twee begrippen die elkaar tegenspreken maar die onlosmakelijk met elkaar en met de geschiedenis én de toekomst van Nederland zijn verbonden.

Ik heb Albrandswaard de afgelopen jaren als een hechte gemeenschap leren kennen en waarderen. We helpen elkaar, we steunen elkaar en we zijn trots op onze mooie dorpse omgeving.
Saamhorigheid, respect en solidariteit zijn diep geworteld in onze gemeenschap. Dat blijkt helaas niet altijd uit alle uitingen van onze medemensen. In de hitte van het debat verliezen sommigen dat nog weleens uit het oog. De social media maken dat soms ook wel iets te makkelijk. Een emotie is snel verwoord en verstuurd. Niet iedereen lijkt de tijd te nemen nog eens even goed na te denken alvorens op de verzendknop te drukken. Dat is jammer.

Als bestuurders (in raad en college) horen we ook zelf het goede voorbeeld te geven. Er is gelukkig het afgelopen jaar veel verbeterd in de onderlinge verstandhouding zowel in de raad als tussen raad en college. Ik vertrouw erop dat ondanks de landelijke polarisatie in het kader van de aanstaande verkiezingen voor de Tweede Kamer de toon bij ons zakelijk blijft en respect voor elkaar en elkaars mening voorop blijven staan. Want het is een groot goed om met elkaar van mening te mogen verschillen. Het is de basis om keuzes te kunnen maken. Om te kiezen. Het vormt de basis van onze democratie.

In 2016 heeft het college onderzoek gedaan naar mogelijke uitbreiding van het aantal woningen in onze gemeente. Woningbouw zowel in de sociale sector als in de koopsector om doorstroming mogelijk te maken. Dat is nodig om oude en nieuwe Albrandswaarders te kunnen huisvesten. Mensen die in Albrandswaard opgroeien moeten de mogelijkheid  hebben hier te blijven wonen. En mensen die in Albrandswaard willen of moeten gaan wonen, moeten passende woonruimte kunnen vinden. Een saamhorige gemeenschap weet ook om te gaan met een gemengde bevolkingsstructuur.

Albrandswaard is een zelfstandige gemeente met een eigen groei. Daarom hebben we ook een eigen visie op het wonen. Net voor de Kerst heeft de raad de Woonvisie 2016-2025 vastgesteld. Hiermee laten we ook zien dat we geen veredelde wijk zijn van een andere gemeente. We hebben een eigen identiteit en vormen een eigen gemeenschap. We hebben die mix van woningen dan ook hard nodig. Nog deze maand gaat de raad op basis van het gedane onderzoek besluiten welke locaties in aanmerking kunnen komen voor de bouw van woningen. Dat wordt een richtinggevend besluit.

Saamhorigheid uit zich ook in de vele vrijwilligers die onze gemeenschap telt. Die vrijwilligers vinden we in de kerken, in de sportverenigingen, bij de welzijnsorganisaties, in de zorg en in tal van culturele verenigingen.
Het is mooi dat we een zo groot aanbod aan maatschappelijke organisaties hebben in Albrandswaard. Dat is een uiting van de vrijheid en verscheidenheid die we in dit land kennen en die we moeten blijven koesteren.

Nederland is door de eeuwen heen een toevluchtsoord geweest van mensen die ook naar deze vrijheid zochten en dat helaas in hun eigen land vanwege de daar heersende tirannie en oorlog niet vonden. De toestroom aan vluchtelingen is het afgelopen jaar beduidend minder geworden maar zal wel altijd blijven bestaan.
Ook in Albrandswaard vestigen zich jaarlijks mensen die na het doorlopen van een uitgebreide toetsingsprocedure erkend vluchteling worden en dus rechtmatig mogen verblijven in ons land en daarmee ook in onze gemeenschap. Integratie van deze mensen vraagt inzet van velen en natuurlijk ook van henzelf. Het leren van de Nederlandse taal en van de hier geldende normen en waarden vormen de basis voor een goede integratie. Dat gebeurt vaak met hulp van vrijwilligers uit onze gemeenschap. Waarvoor mijn dank

Ik heb als burgemeester het voorrecht om diegenen in onze gemeente die Nederlander willen worden, persoonlijk te ontmoeten. Daar zitten vaak voormalige vluchtelingen bij. Laatst sprak ik een man die een aantal jaren geleden is gevlucht en nu dus Nederlander werd. Hij sprak aardig goed Nederlands en ik vroeg hem wat voor werk hij deed. Hij vertelde dat hij hielp in de keuken van een sushi-restaurant. Toen ik hem vroeg waar hij werkte, zei hij met trots “in Amsterdam.”

Ik viel even stil. Dat is elke dag 90 kilometer heen en 90 kilometer terug bedacht ik me. En dat om te helpen in de keuken van een restaurant. Eerlijk gezegd ken ik velen die dat er niet voor over zouden hebben. Maar deze man is blij dat hij vrij en veilig kan leven en hij vindt het hebben van vast werk zo belangrijk dat hij deze reisafstand er elke dag voor over heeft. En ik kan u zeggen, hij is onder de nieuwe Nederlanders geen uitzondering.

Vluchtelingen komen naar ons toe vanwege de dagelijkse terreur die ze hebben meegemaakt. Ze zoeken hier niet alleen vrijheid, maar ook veiligheid.

Voor ons is veiligheid meestal heel vanzelfsprekend. Het bewaren van die veiligheid vraagt echter wel iets van ons allen, als individuen en als gemeenschap. Gelukkig leven wij in een relatief veilige gemeente waar we op elkaar letten, waar we waakzaam zijn. Natuurlijk hebben we voor een veilige samenleving de professionele- en vrijwilligersdiensten - zoals politie, boa’s en de brandweer - maar we zijn vooral ook allemaal zelf verantwoordelijk. We kunnen allemaal ons steentje bijdragen. Dat gebeurt bijvoorbeeld door de extra alerte buurtpreventie, die dit jaar alweer tien jaar bestaat.
U zult begrijpen dat ik daar enorm trots op ben. 

Terugkijkend op het afgelopen jaar lijken de woninginbraken en ook de auto-inbraken op basis van de voorlopige cijfers in 2016 nagenoeg stabiel te zijn gebleven. We krijgen binnenkort de definitieve jaarcijfers dan weten we het precies.

De fietsendiefstallen baren mij op basis van de voorlopige cijfers echter nu reeds zorgen. Ze zijn fors toegenomen. Zet uw fiets daarom altijd op slot en gebruik bij voorkeur nog een tweede slot. Dat maakt het dieven een stuk lastiger en schrikt ze af. We gaan ook kijken wat er concreet aan extra maatregelen op de zogenaamde hotspots (o.a. rond de metrostations) kan worden gedaan.

Het komende jaar wil ik graag met u in discussie gaan over veiligheid, op de ‘rode bank’. Na drie jaar rode bank en tal van ontmoetingen ga ik het concept ‘rode bank’ uitbreiden en toespitsen op het thema veiligheid.
Ik ga in dat kader op de bank met u in gesprek over veiligheid. Veilig samen op de bank met de burgemeester zo te zeggen. En ik ga het concept uitbreiden. Het hoeft niet alleen meer op mijn rode bank te zijn, maar het kan ook op de bank bij u thuis of zomaar op een andere bank in de openbare ruimte. Ideeën en suggesties zijn van harte welkom.

Als college gaan we dit jaar ook verder met het vereenvoudigen en opruimen van regels. Daarbij gaan we kijken welke regels echt noodzakelijk zijn, welke vereenvoudigd kunnen worden en welke overbodig zijn. Ook de Algemene Plaatselijke Verordening - de APV- zal dit jaar worden aangepakt en vernieuwd. Dat doen we samen met de gemeenteraad maar natuurlijk vooral ook samen met inwoners, verenigingen, organisaties en ondernemers. Ik verheug me nu al op de gesprekken.

Dames en heren, samen zijn we sterk. Saamhorigheid is belangrijk, maar de kracht zit hem ook in de verscheidenheid van de mensen die het doen, van de verschillende activiteiten en van de vele organisaties.

Een mooi voorbeeld van saamhorigheid en verscheidenheid is ons vrijwillige brandweerkorps. Ik maak graag van de gelegenheid gebruik om mijn waardering voor het vrijwilligerskorps van Albrandswaard uit te spreken. Ook de leden van het brandweerkorps zijn inwoners van onze gemeente. Inwoners die bereid zijn om anderen te helpen in vaak levensbedreigende situaties. Goed om te zien dat er nog steeds nieuwe geïnteresseerden worden gevonden en we dus zo dit korps op sterkte kunnen houden. Een krachtig vrijwilligerskorps dat sterk genoeg is om de speciale uitdagingen die onze gemeente kent ook aan te kunnen.

Een ander voorbeeld van de kracht van verscheidenheid is de BAR-samenwerking. Door het combineren van de verscheidenheid en het delen en bundelen van de kennis en krachten van de drie verschillende gemeentes Barendrecht, Ridderkerk en Albrandswaard kunnen we zelfstandig blijven én ons eigen Albrandswaardse beleid versterken. Recent heeft onze rekenkamer en ik benadruk ‘onze rekenkamer’
- de Albrandswaardse dus - onderzoek gedaan of Albrandswaard genoeg beleidsvrijheid heeft behouden nu de ambtelijke organisatie sinds drie jaar wat meer op afstand is komen te staan van de raad en van het college. Hun conclusie is: “Er zijn geen aanwijzingen gevonden dat de beleidsvrijheid van Albrandswaard door de BAR-samenwerking wordt beperkt.“ Die vrijheid hebben we dus en ik beloof u: die houden we ook. Voor de BAR-samenwerking geldt: samen sterk door bundeling van de verschillende krachten.

Dames en heren, zo meteen heb ik nog een aankondiging, maar eerst wil ik met u het glas heffen:
Op een nog sterkere gemeenschap met ruimte voor verschil en respect voor elkaar.
Op een gezond en gelukkig 2017.
Proost!

Na deze heildronk, kondig ik u met veel plezier de acteurs van de musical 'Rolf en de strijd om het graafschap Holland' aan.

Zij hopen met uw medewerking de geschiedenis van West-IJsselmonde tot leven te mogen brengen in de vorm van een musical.
Een musical over een stukje geschiedenis dat ons allen aangaat; een strijd tegen het water, een strijd over het bestuur van Putten over de Maesh en een strijd om het behoud van eeuwige waarden als vriendschap, liefde en trouw.
Een strijd die West-IJsselmonde heeft veranderd van een middeleeuwse gemeenschap naar een wereldplek: Europoort. Een plek in het moderne Holland waar kansen liggen voor iedereen.

Dames en heren: het slotlied van de musical ‘Rolf en de strijd om het Graafschap Holland’.